तांबडं फुटंलं....

आज जरा उगीचच वाटलं.आपल्या टीपीकल बायको  भूमिकेतून बाहेर येऊया. कुणाची तरी मैत्रीण ,कुणाची तरी बहीण अशा निरनिराळ्या भूमिकेतून पुरुषांकडे पाहूया.
हे पुरूष कोण आहेत? विविध समाजगटांचे प्रतिनिधी आहेत.
काही बुद्धीजीवी,काही कलासक्त,काही उद्योगात रमलेले तर काही अन्य कशात...
नवरा म्हणून,वडिल म्हणून,मुलगा म्हणून जगत असताना किती कसरत होत असणार यांची???
लग्न झालेल्या स्रीला बाहेर पडून काम करणं आणि घर सांभाळणं ही कसरत करावी लागते,मुलांचं संगोपन,कुळधर्म,आलेला पै पाहुणा हे सगळं सांधावं लागतं म्हणून तिची कुरकुर.
पण हे सगळंच एका वेगळ्या उंचीवरून पाहणार्‍या त्याला काय वाटत असेल???
अनेकदा मी आजूबाजूला असं अनुभवलं आहे की संसाराच्या रहाटगाडग्यात पुरुषालाही प्राधान्य ठरवावी लागतात. घरातल्या आर्थिक योजनांची आणि भविष्याची चिंता वाहताना त्यालाही आपल्या आवडीनिवडी बाजूला ठेवाव्या लागतात.
मनासारखा जोडीदार ही कल्पना त्यांच्या चष्म्यातूनही पहायला हवी नं! माझ्या नवर्‍याला नाही कळत मला काय म्हणायचय ते तसंच माझ्या बायकोलाही नाही कळत की माझी passion नक्की काय आहे ती!!! असं असणार नं!
आई आणि बायकोच्यात त्याची होणारी कात्री तर सर्वदूर प्रसिद्ध आहेच...
कधीतरी बदलावा म्हणते चष्मा... पाहूया का त्यांच्याकडेही जरा....
त्याची आवड कधीतरी माझी व्हावी,त्याला आवडतं म्हणून मी एखादा त्याचा हट्ट पुरवावा, मला न आवडणारा पण त्याला  सिनेमा मी ही पहावा... काय केलस तू आज दिवसभर हे बौद्धिक पातळीवरही समजून घ्यावं.... कधीतरी  म्हणावं नं की कळतय मला तुझ्या मनातलं.... उजाडायला वेळ लागेल कदाचित.... पण हळूहळू तांबडं फुटू लागलं आहे माझ्या मनात.... तुझ्या भावनांविषयी,आकांक्षाविषयी.
तुझ्याइतकं बळ माझ्या पंखात नसेलही... पण तू गगनभरारी घेताना तुझी पहिली झेप पाहण्यातही माझा मोठा आनंद दडला आहे... जग जिंकून कोटरात येशील तेव्हा असेन मी तिथे तुझ्यासाठी उभी... तू तुझ्या स्वप्नांना गवसणी घालून आलेला पहायला....