गोमंतक

गोमंतक एक आठवण एक प्रशिक्षण#
उत्सुकता घेऊन सकाळ उजाडली.  वेगळ्या जगात नव्या लोकात जाण्याचे वेध लागले होते. तशीच विमानतळावर आले उत्सुकतेने. मला माणसं पहायला नव्हे वाचायला आवडतात.बरं आहे ते. आधी माणसं पाहिली,सगळीच्या सगळी मोबाईल नाहीतर लॅपटाॅपमधे अडकलेली...  कुठे नाविन्य सापडेना काही !!!!मग मी शांतपणाचा फायदा घेत बॅगेतून पुस्तक काढलं आणि त्यात विरघळून गेले.

विमानातून खाली पाहताना ढग खुणावत होते.खिडकीची जागा बसायला हवी म्हणत आनद घेतला.क्षितीजापर्यंतचे ढग बोलावत होते.खाली समुद्र आणि नारळीच्या बागा हिरवाई खुणावत होती.
विमानतळावर आले आणि संचित भेटला. गोव्यातला हिंदू तरुण चक्रधर. गप्पिष्ट आणि मदतीला तय्यार.बाकीच्या मैत्रिणी उशीरा येणार असल्याने तो आणि मी निघालो.त्याच्या गप्पात आदब होती. मी काहीतरी वेगळे फोटो काढते आहे लक्षात आल्यावर त्याने आवर्जून अशा ठिकाणांना गाडी थांबवत मला संधी दिली.दोन तासांचा सुंदर प्रवास. मुख्य रस्त्यापेक्षा मधली गावच जास्त सुशेगात! पोर्तुगीज धाटणीची घरं,गावातलं चॅपेल,भातशेताच्या पलीकडचं भडक रंगातलं चर्च, गणेशपुरीमधला ब्राह्मणी निवास असं सगळं पाहत गप्पा करत आले. गोव्यात पोर्तुगीज आले इथपासून ते पर्रीकरांचं शासन अशी भरपूर रेंज होती गप्पांची.
सुखरूप पोचले.डुलकी घेऊन ताजीतवानी झाले.
बुकशेल्फवरची पुस्तकं, शांतपणा आणि कुठेही बसायला सुंदर सजवलेले कोपरे... काय हवं असतं आणखी आयुष्यात सुंदर पुस्तक हातात आल्यावर???
आर्या