निसर्ग साक्ष

मंद वारा,पहाटेची झूल
सोनचाफ्याच्या झाडाला गंधाची चाहूल
दवाने भिजले पान आणि पान
फुलांनी छेडली सुरेल तान
हिरव्या पानात दडली पिवळसर कळी
सोनकेशरी उन्हाच्या गालावरची खळी
कुणीतरी कुणाला साद दिली झाडावर
बहरलेल्या फांद्यांवर, थंडगार झर्‍यावर
त्यांच्या आवाजाने भारून गेला आसमंत
मधुर कूजनाने मन झाले तृप्त
प्राजक्ताचा सडा भरले आहे अंगण
वासुदेवाच्या अभंगाने  भिजले विठ्ठलाचे चरण!!
आयुष्य असं आपलं सृष्टीने भारलेलं
प्रत्येक क्षणी निसर्गाच्या साक्षीने सजलेलं!