रात्र थोडी सोंगं फार

कथेचे शीर्षक-रात्र थोडी सोंगं फार


पियू कमालीची उत्साही.तिला सारखं नवीन नवीन शिकायला आणि करून पहायला आवडायचं.शाळेत समजलेल्या प्रत्येक स्पर्धेत तिला भाग घ्यायचा असायचा.

आई बाबा मदत करायचे,प्रोत्साहन द्यायचे हे खरं.पण बाबा तिला नेहमी म्हणत की पियू अग आपल्या हातात वेळ किती आहे हे तरी आधी पहात जा. दिवसभर शाळा,मग दोन वार नाचाचा वर्ग,दोन वार बॅडमिंटन,दोन वार चित्रकला. शनिवार रविवारीही तिचं चालूच असे काही ना काही.

नवीन नवीन करून पहावं हे सगळं ठीक होतं.वेगवेगळ्या गोष्टी करता येतात याचाही आनंद होताच की पियुला! पण हातातला उपलब्ध वेळ आणि तिची हौस यांची मोट बांधताना दमछाक व्हायची आईची!

सातवीची वार्षिक परीक्षा सुरु व्हायच्या आधीच पियूने बाबांसमोर यादी ठेवली.या सुट्टीत मला चार छंदवर्ग करायचेत. मनालीच्या बाबांच्या गटाबरोबर जाऊन कात्रज  सिंहगड ट्रेक करायचाय.

प्रेरणा या सुट्टीत झुंबा शिकणार आहे तिथेही मला जायचय आणि माधुरी मावशीकडे रांगोळी,मेंदी,म्यूरल्स पण शिकणार आहे मी!

“ही हल्लीची पिढीच अशी!  तुम्ही आई वडीलही खतपाणी घालता!!। आजीचा इशारा!

“हो पण समजावून ऐकते कुठे ती! या सगळ्याला पैसेही भरावे लागतात आणि ने आण करायलाही मीच हवी असते तिला!” इति आई

पण बाबा म्हणाले की यावेळी हे सगळं तिला करून पाहू द्यायचं मी ठरवलय. तिलाच अनुभवातून शहाणं होऊ द्यावं आपण!

झालं.एप्रिल महिना संपायच्या आतच पियूची दमछाक झाली. दिवसभर घराबाहेर.भूक लागली तरी बकाबका खायचं कारण एक वर्ग संपला की पळ दुसरीकडे.

रात्री घरी परतताना आईच्या मागे स्कूटरवर पेंगायलाच लागे. घरी आल्यावर अंग टाकून उपाशीच झोपे.

भर उन्हाळ्यात केलेल्या ट्रेकमुळे मे महिन्यात पियुबाई चार दिवस झोपल्याच पार. छंदवर्गही बुडले चार दिवस.

मे संपत आल्यावर पियुलाच कळू लागलं की हातात असलेल्या थोड्या दिवसांमधे आपण जरा जास्तच उद्योग केलेत त्याचा हा परिणाम आहे! मजा मिळाली पण धावपळ आणि दगदगच जास्त झाली आपली. त्यामुळे पुढच्या सुट्टीपासून दोन महिन्यात मिळून एखादाच वर्ग केलेला बरा! नाहीतर या सुट्टीत झालं तसं होईल आपलं “रात्र थोडी सोंगं फार!