आठवण... शाळेची

प्रेमामृत हे सेवूनी गेलो,तृप्त जाहलो मनी!
लीला अमुच्या बालपणाच्या आठविती क्षणोक्षणी!
विठ्ठलकृपे पावन झालो संस्कारित ही झालो!
दास आम्ही या वास्तूच्या, परत फिरूनी आलो!!
कन्या आम्ही ज्ञानमंदिरी वसा घेऊनी जमलो!
शाळा नसे हे तर आमुचे माहेर समजुनी आलो!
आमुच्या बाई आता अमुच्या मैत्रिणीच हो असती!
मनामनातून जोडू आता  हृदयस्पर्शी नाती!
स्नेहबंधी या अमुच्या असूदे आशीष तुझचे परमेशा!
वात्सल्याच्या विद्यामंदिरी फुलूू दे जीवन आकांक्षा!!
अदिती ओगले-डाॅ.आर्या जोशी