प्रिय बाबा

तुमच्या खांद्यावर बसवून उंच नेलंत तुम्ही मला
तिथून दिसायचं सगळं जग खुजं!
तुम्ही नेलत मला हाताला धरून समुद्रात
तिथे कधीच सरकली नाही माझ्या पायाखालची वाळू!!
तुम्ही न्यायचात मला मंदिरात नमस्कार करायला
पण देव तर साक्षात् माझं बोट धरूनच असायचा!!
तुम्ही शिकवलत मला अक्षरलेखन हाताला धरून
पण तुमचं अ-क्षर प्रेम कधीच शिकावं लागलं नाही मला!!
तुम्ही भरलेत सूर माझ्या कंठात
त्याच्या स्वर्गीय वर्षावात चिंब भिजले मी!!
तुम्ही दाखवलात मला 'समाज'
आणि वाढवलीत माझी "समज!!
तुमचं अस्तित्व गेलं आहे मिटून भूतलावरचं
पण माझ्या मिटलेल्या डोळ्यातल्या अश्रूत दडला आहात तुम्ही शाश्वत.... माझ्या मिटण्यापर्यंत
आंदू