अमृतकण वेचताना#भाग २
प्रयागराज# दिवस दुसरा#
सेक्टर अठरा मधून सेक्टर चोवीसला जाणे,मधे पूल पार करुन पलीकडे जाणे,यासाठी विविध वाहने वापरणे आणि भरपूर पायी चालणे#हा कुंभ#
बाजूला थाटलेली दुकानं,भिक्षा मागणारे भिक्षेकरी,कल्पवासी भाविक,विविध आखाड्यांचे तंबू असं सारं केवळ नजरेन टिपत टिपत मी पुढे जात राहिले.मोबाईल पर्समधे असूमही फोटो काढण्याचा मैह मी निश्चितच टाळला याचे कारण गर्दीतून जाताना आपल्या गतातील सदस्यांशी होणारी आपली चुकामूक टाळणे! अशी चुकामूक झालीच असती तर किसी चौराहेपर"पुनासे आर्यादेवी,आर्याकुमारी आप यहाँ पोल के पास आ जाईए वगैरे आवाज ऐकू आले असते.घरची मंडळी वेगळ्या संगमावर स्नानासाठी गेली पण आम्ही ICCS ची मंडळी पहाटे साडेपाचलाच मार्गस्थ झालो होतो.आधी मस्तपैकी टेंपो,नंतर चालत,मग और आगे,और आगे करत करत पूल ओलांडून पलीकडच्या तीरावर, तिथून बरेचसे अंतर रीक्षा,आणि नंतर चेंगराचेंगरी काहीशी जवळून पाहण्याचा प्रत्यक्ष अनुभव.चारचाकींना जायला वाट मिळत होती पण लाखो माणसे संगमावर जायच्या रस्त्यांवर अडकत होती. आम्ही चार महिलांनी ओढणी पकडून त्या गर्दीतून पुढे वाट काढली.
समोर संगमावर नावा धावत होत्या.पायी चालताना पुलावरून दिसणारे संगमाचे दोन्ही तट,तिथे स्नान करणारी,डुबक्या घेणारी भाविक मंडळी,नदीतल्या पक्ष्यांचे थवे या सार्यात मला फक्त माझं चालणं दिसत होतं.आमचा कार्यक्रम स्नानांतर दुसर्या ठिकाणी असल्याने हे सामान थोडं न्यायला लागलं पण चालण्याची गती कमी पडत होती.मग कधी संदीपजी,कधी रविशंकरजी यांनी माझ्या हातातला भार हलका करत मला मोकळीक दिली,
का येतात माणसं इतक्या गर्दीत? कुंभनगरीत असणार्या व्यवस्था आता हळूहळू कमी होत आहेत कारण आखाडे बंद होत आहेत.तथापि माणसं अजूनही येतच आहेत.इतकी गर्दी आत प्रयागराजमधेही आहे की आज तर परिचितांचे नातेवाईक बारा तास त्या तिथेच गोल गोल फिरत राहिली होती!!
संध्याकाळी कार्यक्रम आटोपून पुन्हा पायाची,रीक्षाची,आणि दुचाकीची कसरत करीत आलो.पोलिस कधीही रस्ते अचानक बंद कहतात! त्यांना व्यवस्था सांभाळायच्या असतात पण भाविकांना त्या बदलांचे त्रास होत आहेत.आम्ही दुचाकी घेतली व दहा कि.मी.अंतर आलो आमच्या तंबूंपर्यंत पण सार्यांना नाही शक्य होत!
लिहीण्याबद्दल खूप आहे पण दोन दिवसातलं अनुभवलेलं इतकं एकजिनसी झालं आहे मनात की ते कप्पे करुन आखून रेखून लिहिणं मलाही जमल असं वाटत नाही.
महाकुंभाचंही तसंच झालं आहे त्यामुळे माझंही तसंच होणं स्वाभाविकच आहे.
उद्या पुढच्या लेखासह भेटते!

No comments:
Post a Comment